Odszedł Witold „Witek” Jokiel
Z żalem informujemy, że w październiku 2026 roku zmarł Witold „Witek” Jokiel (ur. 01 lutego 1966 r.) – wybitny eksplorator jaskiń i instruktor taternictwa jaskiniowego Polskiego Związku Alpinizmu.
Wspomnienie o Witku
Witold „Witek” Jokiel – grotołaz, instruktor taternictwa jaskiniowego Polskiego Związku Alpinizmu i eksplorator związany od początku swojej działalności z Sekcją Grotołazów we Wrocławiu. Przez wiele lat uczestniczył w odkrywaniu i dokumentowaniu jaskiń tatrzańskich oraz w wyprawach zagranicznych.
Szczególne miejsce w jego działalności zajmował system Jaskini Wielkiej Śnieżnej, w którym dokonał wielu przełomowych odkryć, których uwieńczeniem było połączenie Jaskini Wielkiej Litworowej z systemem Wielkiej Śnieżnej podczas kierowanego przez niego biwaku sylwestrowego 1995/1996. Powstał wówczas pierwszy w Polsce system jaskiniowy o deniwelacji przekraczającej 800 metrów. Działalność, która doprowadziła do połączenia, rozpoczął podczas biwaku 10 lat wcześniej wspólnie z Tomaszem Klisiem kontynuując wspinaczkę w kominie w Galerii Krokodyla, otwierając kolejny etap eksploracji bardzo trudnego technicznie ciągu.
Jego działalność w systemie wykraczała poza Galerię Krokodyla. W 1986 roku poprowadził wspinaczkę w Partiach Wrocławskich w 72-metrowym Kominie Szaleńców, w ówczesnej relacji „Taternika” nazywanym Kominem Szaleństwa, uczestniczył w dalszej eksploracji tych partii ponad Dwoistym Kominem. W marcu tego samego roku wspólnie z Bogdanem Kacprzakiem dokonał wspinaczkowego wyjścia z Wielkiej Litworowej. Trudności w Pierwszej Pięćdziesiątce oceniono na V, A1, a w Drugiej Pięćdziesiątce na IV+ do V−, A1.
W 1988 roku, wraz z Olgierdem Jokielem, Tomaszem Walą i Zbigniewem Królem, należał do głównych eksploratorów Partii za Kolankiem, gdzie dotarto do Kościółka. Na przełomie 1988 i 1989 roku uczestniczył w odkryciu Partii Głodnych oraz studni równoległej do Studni Szywały. W 1989 roku wraz z Marcinem Chlebowskim, Tomaszem Walą i Pawłem Wańczykiem eksplorował w Jaskini nad Kotlinami kominy równoległe do Mokrej Czterdziestki, do wysokości 60 metrów oraz ciąg Sali Piotrusia. W tym samym czasie badał okna w znajdującej się poniżej studni o nazwie Setka. W latach 1992–1993 brał udział w kolejnych odkryciach w Galerii Krokodyla, między innymi w rejonie Ekstazy, korytarza Do Piachu, Mokrego Komina i Partii za Czterema Zaciskami.
Nie sposób wymienić wszystkie jaskinie, w których działał na świecie, warto natomiast nadmienić takie jaskinie jak Gouffre Berger, Gouffre Mirolda, Antro del Corchia.
Działał eksploracyjnie również w Alpach Salzburskich. Uczestniczył w wyprawach w masyw Hoher Göll od 1990 eksplorując między innymi jaskinię Koboldschacht, jedną z najtrudniejszych jaskiń w Austrii i na świecie ze względu na długie odcinki trudnych do przejścia meandrów. W 1995 roku kierował wrocławską wyprawą w ten masyw. Eksplorował także jaskinie na Kaukazie i Meksyku.
W lutym 1992 pojechał do Meksyku, aby objąć kierownictwo akcji ratunkowej w jaskini Sistema Cheve po śmiertelnym wypadku amerykańskiego grotołaza z Indiany, Christophera Yeagera.
Pozostawił po sobie odkrycia i publikacje dokumentujące wieloletnią pracę eksploracyjną.
Dziękujemy za wszystkie wspólne lata, odkrycia i za współtworzenie pięknej historii polskiej eksploracji jaskiniowej.
Żegnamy Cię, Witku.
Zdjęcia: arch. pryw. Rodziny
