19 maja 2026 roku Bartek Ziemski zjechał na nartach z Mount Everestu (8848 m n.p.m.) bez użycia tlenu z butli i bez wsparcia personalnego Szerpów. Mimo niepewnej prognozy pogody – potencjalnego mogącego silnie wiać wiatru, Bartek około godziny 23:00 czasu nepalskiego wyruszył z Obozu IV (~7900m n.p.m.) w stronę szczytu.
Przez pierwsze kilkaset metrów przewyższenia towarzyszył mu mocny (około 50 km/h) wiatr, przez który część wspinaczy zawróciła z drogi na szczyt. Bartek jednak zdecydował się kontynuować podejście, i finalnie powyżej Wierzchołka Południowego (South Summit) poruszał się praktycznie sam.
„Miałem spróbować i spróbowałem w dniu, w którym wiatr miał ustać według wcześniejszych prognoz. A że nie ustał – to co było robić – wyruszyłem.” – mówi Bartek.
Kiedy osiągnął 8600m (Balcony) wiatr zaczął słabnąć, a o 9:25 Bartek stanął na szczycie Everestu.
Zjazd przebiegł zgodnie z planem – od szczytu aż do bazy bez odpinania nart (z wyłączeniem przerw na przepakowanie sprzętu w poszczególnych obozach), chociaż jak sam określił – warunki były „mało narciarskie”. Wierzchołek południowy pokonał trawersem, zgodnie z wcześniej założonym planem, a zjazd z C4 kontynuował po północnej stronie Żebra Genewczyków.
Najtrudniejszym fragmentem do zjazdu był uskok Hillarego, gdzie do pokonania na nartach miał krótki odcinek mocno techniczny. Icefall, choć dobrze mu znany, w ciągu tygodnia wyraźnie się zmienił, co wymagało korekty trasy. Rozsławiona drabina pozostała jednak na swoim miejscu, a Bartek zameldował się w BC o 15:10 czasu nepalskiego.
Dotychczasowa lista szczytów w Himalajach i Karakorum, z których zjechał Bartek, robi ogromne wrażenie:
- 2022 – Broad Peak
- 2022 – Gasherbrum II
- 2023 – Annapurna
- 2023 – Dhaulagiri (pierwszy zjazd w historii)
- 2024 – Makalu
- 2024 – Kanczendzonga (pierwszy zjazd w historii)
- 2025 – Manaslu
- 2026 – Lhotse
Projekt realizowany jest w ramach MAD Ski Project, współfinansowanego przez Polski Związek Alpinizmu oraz Ministerstwo Sportu i Turystyki.
fot. Manish Maharjan
