wróć
Polski Związek Alpinizmu

Program letniego kursu taternickiego

Opublikowano: 22-09-2005; 14:52 przez mteg | Modyfikacja: 4-03-2026; 3:39 przez Jolanta Głowacka

Cel kursu: Kurs przygotowuje do samodzielnej działalności wspinaczkowej w górach pozbawionych pokrywy śnieżnej. Ukończenie kursu oraz pozytywna rekomendacja Instruktora PZA uprawnia do otrzymania karty taternika.

Zasady uczestnictwa: W kursie mogą uczestniczyć osoby posiadające zaświadczenie o ukończenia kursu wspinania na własnej asekuracji (Etap-2) lub pełnego-intensywnego kursu wspinaczki skalnej, które były prowadzone w całości przez licencjonowanych Instruktorów PZA. Rekomendowane jest także wcześniejsze zaliczenie podstawowego kursu wspinania na drogach wielowyciągowych oraz doszkalającego kursu wspinania na drogach wielowyciągowych. W kursie może uczestniczyć osoba nieposiadająca przeciwwskazań zdrowotnych do uprawiania tego rodzaju sportu. Osoby niepełnoletnie mogą być szkolone po uzyskaniu pisemnej zgody podpisanej przez obojga rodziców (prawnych opiekunów).

Czas trwania: Kurs powinien obejmować przynajmniej 10 dni zajęć w terenie (w tym 9 dni wspinaczkowych). Program realizowany jest przynajmniej w połowie w Tatrach. Połowa zajęć wspinaczkowych może odbywać się w innym rejonie o charakterze górskim. Zajęcia z autoratownictwa  mogą odbywać się w terenie skałkowym.

Ilość osób na kursie: Maksymalnie 3 osoby na Instruktora PZA.

Treść zajęć teoretycznych:

  • Zagrożenia terenu górskiego, zasady bezpieczeństwa.
  • Zasady dostępu do rejonów (TPN, TANAP, INS).
  • Najważniejsze rejony wspinaczkowe Tatr Polskich i Słowackich – ogólne omówienie ich charakterystyki z uwzględnieniem bazy noclegowej i szlaków turystycznych.
  • Etyka wspinaczkowa i etyka obowiązująca w gronie ludzi gór.
  • Topografia i orientacja w terenie górskim, w tym: przewodniki i korzystanie z nich, korzystanie ze schematów i opisów dróg, topografia szczegółowa rejonu działania – piętra doliny, drogi podejść i zejść, przebieg ważniejszych dróg wspinaczkowych w ścianach i sposoby wycofania się z nich.
  • Podstawowe informacje o sprzęcie do wspinania z uwzględnieniem specyfiki górskiej.
  • Teoria asekuracji.
  • Budowa stanowisk: dolnych, pośrednich, górnych oraz zjazdowych, zastosowanie różnych elementów wyposażenia do budowy stanowisk (lina, taśmy, repy), wykorzystanie punktów naturalnych, haków, kotw, sprzętu do asekuracji własnej.
  • Wykorzystanie półwyblinki z karabinkiem HMS do asekuracji na górnym stanowisku (wybieranie, hamowanie, blokowanie, odblokowanie).
  • Obsługa przyrządów wielofunkcyjnych typu Pivot, Reverso, ATC, itp na górnym stanowisku.
  • Zastosowanie punktów wysyłowych i ochronnych stanowiska.
  • Taktyka, w tym: niebezpieczeństwa i zachowanie się w sytuacjach awaryjnych związanych z załamaniami pogody, planowanie celów i wybór dróg, zaplanowanie drogi podejścia, wariantów drogi, możliwości wycofania ze ściany, drogi powrotu; biwak planowany i nieplanowany, dobór partnera.
  • Taktyka poruszania się w ścianie, prowadzenia wyciągu: prowadzenie jedno i dwutorowe, łączność w zespole, specyfika prowadzenia w terenie kruchym, prowadzenie na trawersach, asekuracja w zejściu, zachowanie na stanowisku.
  • Zachowanie w razie wypadku, skład apteczki wspinaczkowej.
  • Omówienie zjazdów ze stanowiskami pośrednimi.
  • Sytuacje awaryjne podczas wspinania i zjazdów w górach.
  • Opcjonalnie – historia alpinizmu i taternictwa.

Zajęcia praktyczne

  • Przygotowanie do wspinania, obejmujące: posługiwanie się w terenie materiałami topograficznymi, sporządzanie schematów dróg, dobór sprzętu do drogi oraz rozmieszczenie na uprzęży, itp.
  • Nauka wbijania, wybijania i dobijania haków.
  • Poprawna asekuracja, obejmująca: wybór miejsca i metody asekuracji w zależności od terenu, partnera i sytuacji, asekuracja przez ciało.
  • Wspinanie z dolną asekuracją, w tym: przedłużanie i skracanie przelotów, prowadzenie jedno i dwutorowe lin, stosowanie haków oraz sprzętu do asekuracji własnej.
  • Budowa stanowisk: dolnych, pośrednich, górnych oraz zjazdowych. Zastosowanie różnych elementów wyposażenia do budowy stanowisk (lina, taśmy, repy), wykorzystanie punktów naturalnych, haków oraz sprzętu do asekuracji własnej.
  • Asekuracja partnera idącego na drugiego: półwyblinka, przyrządy wielofunkcyjne typu Pivot, Reverso, ATC, inne, czyszczenie wyciągu.
  • Operacje na stanowisku, w tym: związane ze zmianą na prowadzeniu, przekazaniem sprzętu, zastosowaniem odpowiedniej metody asekuracji w zależności od terenu, partnera i sytuacji. Zastosowanie punktu wysyłowego/ochronnego stanowiska, itp.
  • Zjazdy, w tym: zjazdy ze stanowiskami pośrednimi, różne sposoby zjazdu i asekuracji, czynności przy wykonywaniu serii zjazdów.

Sytuacje awaryjne – autoratownictwo:

  • Rozwiązywanie sytuacji awaryjnych podczas wspinania: podchodzenie po linie-prusikowanie.
  • Sytuacje awaryjne podczas zjazdu: przejście ze zjazdu do podchodzenia, przejazd przez węzeł.
  • Przeniesienie ciężaru prowadzącego partnera na stanowisko.
  • Sposoby dotarcia do poszkodowanego.
  • Metody opuszczania i zjazdu z poszkodowanym, w tym opuszczanie na połączonych linach.
  • Metody podciągania partnera, w tym: metoda „U”, systemy bloczków np. flaschenzug prosty, flaschenzug szwajcarski, przeciwwaga.
  • Sposoby wzywania pomocy i zachowanie się podczas akcji ratunkowej.
  • Opcjonalnie – techniki A0.

Wspinaczki: wymagane jest minimum 10 dni zajęć terenowych (w tym 9 dni wspinaczkowych),  w czasie których zrealizowane mają być następujące punkty programu: 

  • Droga prowadząca granią.
  • Droga prowadząca kominem.
  • Droga prowadząca otwartą ścianą.
  • Droga wspinaczkowa z elementami asekuracji w zejściu.
  • Droga z fragmentem asekuracji lotnej.
  • Droga prowadzona filarem, żebrem.
  • Droga z asekuracją w trawersie.
  • Minimum 2 drogi co najmniej 10-wyciągowe z włączeniem łańcuchówek.
  • Wspinaczka na szczyt leżący poza otoczeniem doliny, w której odbywa się zasadnicza część szkolenia
    (z uwzględnieniem aspektów topograficznych).
  • Wspinaczki z zastosowaniem liny dwużyłowej.
  • Poznawanie możliwości wycofania się ze ścian, w tym: wycofywanie się serią zjazdów w ilości umożliwiającej przećwiczenie głównych metod zjazdu (przyrząd wysoki i niski, zjazd z liną „zworowaną”, zjazd z liną uszkodzoną), zalecany zjazd ze stanowiska samodzielnie skonstruowanego przez kursantów w oparciu o stałe punkty.
  • Opcjonalnie: wspinaczki nocą, wspinaczki techniką sztucznych ułatwień.

 

Warunki zaliczenia kursu: Warunkiem zaliczenia kursu i otrzymania zaświadczenia ze skierowaniem do dalszego szkolenia jest opanowanie wymienionych w programie umiejętności. W zakresie techniki asekuracji oraz samodzielnego i sprawnego pokonywania wyciągów o trudnościach co najmniej IV w skali UIAA.

Wystawiane zaświadczenie umożliwia absolwentowi udział w kolejnych etapach szkoleń zgodnie z programem Polskiego Związku Alpinizmu. Pozytywna rekomendacja Instruktora PZA uprawnia do otrzymania karty taternika.

Uwaga! Po ukończeniu kursu rekomendowane jest nabywanie własnego doświadczenia poprzez wspinanie się w rejonach górskich i swobodne poruszanie się z dolną asekuracją na drogach nieubezpieczonych. Warto rejestrować swoją wspinaczkową aktywność i prowadzić wykaz przejść (notujemy: datę, rejon, nazwę drogi i jej wycenę, styl przejścia oraz ewentualnie imię i nazwisko asekurującego partnera). Zalecane jest przesłanie wykazu przejść instruktorowi prowadzącemu kolejny etap szkolenia.

Partnerzy