Ola Dzik i Marcin Kaczkan atakują szczyt, na razie są w obozie II — o sytuacji na Nanga Parbat i w bazie pod Nanga Parbat pisze Artur Hajzer w relacji z 27. 06. 2010.

23 czerwca po 16-godzinnym ataku szczytowym, o godzinie 13:30 alpiniści Artur Hajzer i Robert Szymczak zdobyli w Himalajach 10. szczyt Ziemi Nanga Parbat 8126 m. Artur Hajzer to kierownik, a Robert Szymczak uczestnik i lekarz 12-osobowej unifikacyjnej wyprawy PZA na Nanga Parbat i Gasherbrumy 2010. Szczyt zdobyto trzydziestego dnia akcji górskiej po pokonaniu trudnej Drogi Kinshofera od strony doliny Diamir.

Wczoraj po 22-giej dotarło do bazy trzech wspinaczy: Artur Hajzer, Arek Grządziel i Kaziu czyli Robert Kaźmierski. Zostali przywitani sznurkami z kwiatami przygotowanymi przez nasz staff, a Artur jako summiter otrzymał dodatkowo pled patchworkowy (ma nadzieję, że na zawsze), w którym wyglądał co najmniej jak prezydent Afganistanu.

Od kilku godzin dwa zespoły: Artur Hajzer, Robert Kaźmierski i Jarek Gawrysiak oraz Robert Szymczak, Ola Dzik, Arek Grządziel, Marcin Kaczkan i Irek Waluga są już w obozie 2. Reperują zniszczone namioty i budują platformę pod trzeci namiot.

17. 06. 2010: siedzimy wszyscy w bazie. Dotychczasowa zła pogoda teraz totalnie się załamała. Mamy do czynienia z opadem ciągłym 24 h na dobę. Towarzyszy nam
ciągły szum lawin. Łamią się maszty w bazowych namiotach. 3 osoby: Artur
Hajzer, Robert Kaźmierski i Rafał Fronia — były na 7000 m i są gotowe do ataku szczytowego.

U nas trzeci dzień deszczu ze śniegiem, choć dziś rano było trochę słońca, by móc się suszyć i naładować akumulatory. Oczywiście na początku była wielka bitwa na śnieżki, bo w nocy spadł ciężki mokry śnieg. Parę osób zdążyło się wykąpać.

Zespół: Robert Szymczak, Arek Grządziel, Marcin Kaczkan, Irek Waluga i Alaksandra Dzik, po 12 godzinnej wspinaczce w średnich warunkach, dotarł do obozu II (C2) około godziny 16–17 czasu lokalnego. Niestety, zostawiony tu namiot nie przetrwał. Potargał go napór śniegu, a wiatr wywiał maszty w przepaść.

Męczące poręczowanie kuluaru, higiena, żarcie oraz inne bazowe przyjemności — relacja Jurka Natkańskiego z 2 czerwca 2010.
Przez 4 dni, od 29 maja do 1 czerwca wyprawa zajęta była poręczowaniem kuluaru. Kuluar mający wysokość około 1000m i nachylenie od 45 do miejscami 75 stopni doprowadza do skalnego, pionowego i miejscami przewieszonego skalnego muru o wysokości 80 m , na którym jest tzw. skalne gniazdo, tj. półka o wymiarach 5 na 5 m, na której wszystkie wyprawy stawiają obóz II (C2).

To jest przykładowy tekst strony Polskiego Himalaizmu Zimowego w serwisie PZA. Po wejściu na tę stronę można się zapoznać z użytecznymi informacjami dotyczącymi umocowania inicjatywy w ramach PZA, a później kliknąć link do strony PHZ.