Międzynarodowy Komitet Olimpijski (MKOl) podczas 146. Sesji w Lozannie zatwierdził włączenie narciarstwa wysokogórskiego do programu Zimowych Igrzysk Olimpijskich Francuskie Alpy 2030.
Decyzja została podjęta na podstawie rekomendacji Komitetu Wykonawczego MKOl, który pozytywnie ocenił propozycję Komitetu Organizacyjnego Francuskich Alp 2030 oraz analizę przygotowaną przez Grupę Roboczą ds. Programu Olimpijskiego.
Zgodnie z przedstawioną propozycją podczas igrzysk rozegranych zostanie pięć konkurencji medalowych w trzech formatach rywalizacji. Obok sprintu kobiet i mężczyzn oraz sztafety mieszanej, które zadebiutowały podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich Milano Cortina 2026, program ma zostać rozszerzony o biegi indywidualne kobiet i mężczyzn.
W uzasadnieniu rekomendacji podkreślono, że narciarstwo wysokogórskie doskonale wpisuje się w charakter regionu Alp Francuskich, zwiększa różnorodność programu igrzysk i cieszy się rosnącą popularnością. Zwrócono również uwagę na udany olimpijski debiut dyscypliny podczas igrzysk w Mediolanie i Cortinie d’Ampezzo, gdzie rywalizacja spotkała się z dużym zainteresowaniem kibiców, a format zawodów okazał się atrakcyjny i przystępny dla widzów.
MKOl zwrócił również uwagę na dynamiczny rozwój dyscypliny. Od momentu włączenia narciarstwa wysokogórskiego do programu olimpijskiego w 2021 roku liczba Narodowych Komitetów Olimpijskich uczestniczących w tej dyscyplinie wzrosła o ponad 45 procent, a liczba członków klubów zrzeszonych w Międzynarodowej Federacji Narciarstwa Wysokogórskiego (ISMF) zwiększyła się ponad dwukrotnie.
– Bardzo cieszy nas decyzja o włączeniu kolejnej konkurencji narciarstwa wysokogórskiego do programu Zimowych Igrzysk Olimpijskich. To niezwykle ważna wiadomość dla Polskiego Związku Alpinizmu, ponieważ nową konkurencją olimpijską będzie bieg indywidualny – konkurencja stanowiąca istotę skialpinizmu. To właśnie ona najlepiej oddaje charakter tej dyscypliny: poruszanie się na nartach w wysokich górach po długiej, wymagającej trasie z licznymi podejściami i zjazdami, a nie wyłącznie na krótkiej, przygotowanej pętli.
Konkurencje sprintu i sztafety mieszanej, które pozostają w programie igrzysk, również mają swoje niewątpliwe atuty. Dzięki zwartej formule i kompaktowej trasie kibice mogą śledzić przebieg rywalizacji niemal w całości z jednego miejsca, co znacząco zwiększa atrakcyjność widowiska.
Aktualnie jako jedyny związek sportowy rozwijamy zarówno letnie (wspinaczka sportowa), jak i zimowe dyscypliny olimpijskie. To wyjątkowa sytuacja w polskim sporcie, ale przede wszystkim ogromna odpowiedzialność i motywacja do dalszego rozwoju obu olimpijskich dyscyplin – wspinaczki sportowej oraz narciarstwa wysokogórskiego – mówi Marek Wierzbowski, Prezes Polskiego Związku Alpinizmu.
Przedstawiając kandydaturę dyscypliny podczas sesji MKOl, prezydent Komitetu Organizacyjnego Francuskich Alp 2030 Edgar Grospiron podkreślił jej silny związek z historią i kulturą regionu.
– Narciarstwo wysokogórskie jest zakorzenione w historii narciarstwa i doskonale wpisuje się w tożsamość naszych igrzysk. W Alpach nie jest gościem – jest u siebie. Jest częścią krajobrazu i naszej kultury – powiedział Grospiron.
Decyzja o pozostawieniu narciarstwa wysokogórskiego w programie igrzysk jest ważnym krokiem w rozwoju tej młodej dyscypliny olimpijskiej. Dla polskich zawodników oznacza to możliwość dalszego budowania drogi do startu w najważniejszej imprezie sportowej świata.
Krótka charakterystyka poszczególnych konkurencji:
Sprint to najkrótsza i najbardziej dynamiczna konkurencja skialpinistyczna. Trasa jest mocno skondensowana i na zawodach najwyższej rangi ma zwykle około 70 m przewyższenia oraz 0,5–0,8 km długości. Najlepsi zawodnicy pokonują ją zazwyczaj w czasie około 3 minut. Wyścig trwa zaledwie kilka minut, jednak w tym czasie zawodnicy muszą wykonać wszystkie najważniejsze elementy skialpinizmu. Trasa obejmuje podejścia na nartach, romby (zakosy), krótki odcinek pieszy z nartami przypiętymi do plecaka, szybkie przepinki oraz techniczny zjazd. Każdy ruch ma znaczenie, dlatego liczy się nie tylko szybkość, ale także precyzja i doskonałe opanowanie techniki.
Sztafeta mieszana rozgrywana jest w dwuosobowych zespołach kobieta–mężczyzna, w układzie czterech zmian. Jedna zmiana obejmuje najczęściej około 135–170 m przewyższenia i 1,0–1,4 km długości trasy. Łącznie cały zespół pokonuje około 540–680 m przewyższenia, a finał trwa zwykle 27–35 minut. To konkurencja wymagająca nie tylko szybkości i wytrzymałości, ale także bardzo sprawnych przepinek oraz bezbłędnego przekazywania zmian. O końcowym wyniku decydują nie tylko przygotowanie fizyczne i umiejętności techniczne, ale również współpraca w zespole oraz odpowiednia taktyka. Sztafeta mieszana dostarcza wielu emocji i jest jedną z najbardziej widowiskowych konkurencji narciarstwa wysokogórskiego.
Individual to najbardziej górska i najbardziej zróżnicowana konkurencja narciarstwa wysokogórskiego. Trasy seniorskie mają zwykle około 900–1630 m przewyższenia, a ich długość najczęściej mieści się w przedziale około 6–10 km. Czas rywalizacji najlepszych zawodników wynosi zazwyczaj 50–90 minut, choć na bardziej klasycznych, dłuższych trasach może dochodzić do około 2 godzin. Individual obejmuje kilka podejść i zjazdów, liczne przepinki, zakosy, nawroty oraz przynajmniej jeden odcinek pieszy z nartami na plecach.Individual to najbardziej klasyczna i wymagająca konkurencja narciarstwa wysokogórskiego. To konkurencja najlepiej oddająca charakter narciarstwa wysokogórskiego.
